යලි ඇරඹේවා ලොව අළුතින්

දෙනෙතේ කඳුලක් වී ඉන්නම් මම

සදාතනික සෙනෙහස පුරමින්

ජන්මෙන් ජන්මෙට  රැදෙන්න ඇති ලඟ

සිත යන්නේ නැහැ ඔබේ ලඟින්

සිතමි සියක් වර පතමි පැතුම් මම

නවතීවා මේ ලොව මෙතැනින්

ඔබ මාගේ වී මම ඔබගේ වී

යලි ඇරඹේ නම් ලොව අළුතින්

කඳුලැලි ගල්වී සිතිවිලි ගොළුවී

ඔබගේ වන්නට එක මොහොතින්

සදාතනික පෙම් සුසුමක්  වීලා

සැඟවෙන්නම් ලය තුල රහසින්... 

අළුත් වෙනස

දෙනෙත් ඉඳුවර හීන දකිමින්
රැයක නින්දට පෙරවදන් දෙයි
සිතින් සියවර එකම පැතුමක්
යලිත් යලි යලි ඉපිද සසැලෙයි

පැතුම් පොඳි පොඩි හිතට බර නැහැ
හීන ගං තෙර  සිතුම් පොපියයි
කලක් ගොළුවුණු පැරණී කවි හිත
හැඟුමි බර පබැඳුමක් ගලපයි

අළුත් පැතුමක් සිතට ඇවිදින්
යලිත් ඉපදුණු බවක් දවනයි
යලිත් සිතකට පෙම් පුරන්නට
සිතුම් සියුමැලි වෙමින් පවතියි 

තරු කැකුල මම

 

අහස් මායා අතර හැංගුන
ඔබට නොපෙනෙන
ප්‍රේමයේ තරු කැටය මං

 

ස්නේහයේ මුදු එලිය
නොරිදවයි මුත්
දුරයි නුඹ
සඳක එළියට බයෙන්

 

පුර පසට අහසට ඇවිත්
සඳ දිලෙන අරුමය දුරින්
බලාගෙන නෙත් පිනා සැනසෙන‍
කුමුදු මල නුඹනම්

අමාවක අහසකත් පායන
තරු කැකුල මම නුඹ නොදත්
සහස් සියවස් ගනන් රෑ වල‍
දිලිසුනා මම නුඹ නමින්

අනුන් සතු වත්කම

සිනා නොමසෙන ඇස් වල 

පිරුනු කඳුලක හැඩතල 

අයාගෙන මම දෙනුවන 

බලා උනි සිතුවිලි මැද 

නොකී රහසක වත ගොත

නුඹත් කිසි කල නොඇසුව

මටත් රහසෙම සිත තුල

පිපි වියැකුණි පෙම් මල

ඉකි බිඳුම් මුව ගොලු කල

වාවමින් සිනැහුනි මම

සුබ පතූ වදනින් නුඹ

කියුවේ කවියකි වෙන 

අපිට අපි හිමි නැති කල

සිතට හොර කල පෙම් රස

වාවගෙන හිනැහුණු විට

අනුන් සතු වත්කම නුඹ 

සිතුවිල්ල - කවි සිතුවිල්ල

තැවෙයි හදවත

තවම තනියම

කවක් ගලපමි

සිතුම් කැටි කොට

තවත් හිතනට

සිතුම් නම් නැත

සිසිල් සුලඟට

රිදෙයි මගේ හිත 

සිතත් මට නැත

තව කෙනෙකු ලඟ

ඇත්තේ හදවත

මටත් මම නැත

ගත්තේ තුරුලට

බදා තදකොට

එකම වත්කම

තමයි  තනිකම

පාළුයි මුළු හිත

එනුමැනවි අදම හෙට

මගෙන් දුර ඇත ගිය

සිතුවිල්ල  - කවි සිතුවිල්ල 

සෙනෙහස ඔසුවකි

සුවඳයි සැනසුම වාගෙම සෙනෙහස

පිළිගෙන විඳින්න සඟවා නොඉන්න

ලාලසී රසයෙන් හමුවුනි දෙනයන

ලංවී හිඳින්න සෙනෙහස වඩන්න 

ඊයේ අප හට අහිමිවු රැය නැත

අද නව දිනයකි රැය අප සතුවිය

පැටලී  තැවරී හිත හිරිවට්ටන 

ආසයි විඳින්න ඒ හැඟුමන් මම 

හදවත හැගුමට සීමාවන් නැත

වලාකුලේ පා තබමින් ඇවිදිත

ගඟුලකි මගේ හිත ගලනා නොනැවත 

එහෙත් විටෙක මම ජලයෙත් ඇවිදිත.

හඬවන මතක!

වියලි හැඟුමන් ගල් ගැසී

වැසි වසියි දෙනුවන් තෙතයි

මේ වෙන්ව යන සෘතුවයි

කඳුලු කැට කොපුලට වැටෙයි.

අඳුර නිමැවු,  රැයක හමුවු

මිතුරු දම හවදත වෙලයි

මමම පමණයි ඉතිරි මා හට

අඳුර සේ මිතුරන් මියෙයි.

සිතට සපතමි දැඩිව සිතනෙමි

නුඹ මගේ සිහිනෙන් දුරයි.

නුඹ එපා යැයි මම කියන මුත්

මට හොරන් මගේ හිත හඬයි

මතක අතරින් මවෙත ඇවිදින්

හිතේ ඉඩ කඩ හැඩි කරයි

ආදරේ නෑ කියා කිය සිතුවත්

නුඹ ගැනම මසිතට සිතෙයි

අන් අයෙකු නොව නුඹත් මමමයි

වේදනාවෙන් මුත් සිතෙයි

වේදනාවත් මගේ නිසාවෙන්

නෙතට හිමි කඳුලුම තමයි

දුරක ඔබ ඇදෙනවා

ආකාසේ තරු ගන්න

මං හීන මවනවා

මල් රේණු දෝත මත

පර වෙලා වැටෙනවා

සිත් දෑලේ දැවටෙන්න

මං කෝල කරනවා

සමනලුන් සිත් යාය

පුරාවට නටනවා

උර හිසේ සුව ගන්න

සිතුම් ඉකි බිඳිනවා

නෙත් දෑල නොපැටලී

දුරක ඔබ ඇදෙනවා

ඔබේ ලෝකේ රජ  වෙන්න

සිත පෙරුම් පුරනවා

මේ වදන් නොදත් සේ

ඔබ බලා සිටිනවා..... :'( 

ඉටි පහන් එළිය මම

පළගැටි සේනා දැවි දැවි මියගිය
වැලි බිස්සේ  දුහුවිල්ල පුරා
නිසසල පැහැයෙන් දීදුලමි  සැමකල
සොහොන් කොතේ ඔබ නිදන තුරා 


දෙනුවන ලඟ රැඳි සෙනෙහස් හසුනක
ආදරයේ පද පේලි ලියා 
ගල් පත්තිරුමත දැලි රූ මවනෙමි
ඔබ ගිය  ලොවකට පෙනෙන තුරා.


නිසසල උදයක වැසිබර සවසක
එකලෙස මම දිලෙනෙමි සැමදා
සුදු වත හැඳගෙන ඇය ඇවිදින් කියු
කඳුලේ කවි නිමවනා තුරා.

ලඟ ලඟයි මුමුණනු ඇසේ

සිනා නොමසෙන ඔය මුවේ

සිනාහ හස කැන් මට පෙනේ

සෙනෙහසක් නැති නෙත් අගේ

සෙනෙහසේ පැතුමන් සැලේ

නොපෙනෙනා  දුර වසන්තේ

ලඟ ලඟයි මුමුණනු ඇසේ

දුරයි මුත් සඳ ගගනතේ

නෙත් ලඟින් පෙනි පෙනි පිපේ

පින්සාර නෙතු

දුක් සුසුම් අතැර නැලවෙන්න දැන් සඳැල්ලේ

මා නමින් පේ වුනු, මල් යාය නිල්ලේ....

සංසාර මඟ යන්න පාවී නිදැල්ලේ

පින්සාර නෙතු ඔන්න පිපුනා තුරුල්ලේ

ලං ලංව විඳ ගන්න සුසුමන් සිහිල්ලේ

හඳ ගැස්ම වී ඉන්න දෙන්නම් තුරුල්ලේ

කඳුලින් නැඟි ආ සිනහා කැරැල්ලේ

පාවෙන්න ඔබ එන්න හන්තාන නිල්ලේ

රන්තාරු මල් ඇතිරු තණ නිල්ල ගොල්ලේ

නිම්නාද නද දෙන්න සුළගේ නිදැල්ලේ

භාවනා වඩන්නට එන්න තරු නිල්ලේ

රහසක් කියයි දෙනෙත් ගිලී  හසරුල්ලේ

සිත්රූ සෝබාවට ලියපු පිළිතුරක්... :D 

මේ තමයි පාට ආදරයේ වචන වල.....

සිහින කවුළුව ලඟට ඇවිදින්
ඔබ බලා සිටියා
ඇවිදිමින් මගේ නිදි දෙනත් ලඟ 
ඔබ හැගුම් මැව්වා


ලියා පෙම්වත් වදන් හැඩයට
හසුන මට දීලා
නිමේෂය ගෙවෙනවා නොදැනේ
ඔබ ලඟින් සිටියා


වසන්තය ඇවිදින් සිනාසේ 
සිතුම් පොදි දල්වා
ශාන්තිය මඟ හැරි ලතවෙමි
ඔබේ සුව දැනුනා


මගේ හදවත හැගිම් කැමතියි 
මුල්ම වසන්තය හිනැහුනා
ආදරේ පැහැයෙන් ගියාලා
නැවුම් පද වැල් ගැලපුවා


විටෙක ඔබ මහ පොළව සරසා
ඇතැම් විට සඳ සැරසුවා
මගේ නෙත් මට අහිමි කරලා  
මගේ සුසමේ සැඟවුනා


අපේ හදවත් නිවස සරසමු
හඳ ගැස්ම තවරා
ලොවක් නැති මුත් ඔබත් ලඟ ඇත
බියක් නෑ දිවියම පුරා


අමතකයි මොහොතකට මුළු ලොවට 
වසන්තය සිත සරසලා
ශාන්තිය මගහැරී ලත වෙමි
මුල් වසන්තය පැමිණිලා


කුණාටුවකට අකුණු හඬකට 

පා සළඹ හඬ මුසු වෙලා 
කියන තනුව වසඟ වීලා
සුළඟ රඟ දෙයි නැලවිලා 


කඩා හැලෙනා සුදු වාලාකුළු 
ඔබව සිප ඇදිලා ගියා
වැස්ස වැටෙනා නිමක් නැති හැඩ
ඔබයි ඇන්දේ හැඩ මවා


සෙනෙහස් මන දොළ සිත් පුරා 
සිහිනත් ඔබ හැන විමසුවා
මගේ හදවත් ලැගුම් ගත් ඔබ
ආදරේ පැහැ තැවරුවා

සිටියා ඔබ සිතට බොහෝ ඈතින්

ඈතින්, තනි තරුවක් සේ ඇවිදින්

කීවා, සිත විමසූ රහස සෙමින්

දුරකින්, දුර ඔබ සිටියත් ඈතීන්

ළඟමයි, රෑ සිහිනෙන් ඔබ ඇවිදින්

සරසා, නෙත කඳුලැල් මුතු පොටකින්

සිටියා, ඔබ සිතට බොහෝ ඈතින්

රහසින්, මුමුනමි පෙම් රහස හෙමින්

මෙතුවක්, ඔබ නොම දැන උන් පැතුමන්

ආසයි, මට සැඟවි ඉන්න ඉතින්

මිහිදුම්, සළුවක සේ ලඟ වෙලෙමින්

සරසා, නෙත කඳුලැල් මුතු පොටකින්

සිටියා, ඔබ සිතට බොහෝ ඈතින්

ඔබේ කවියේ මුල් පදය

නිදි ලොවෙහි මා සැරිසරද්දි

අවදි වන්නට ලොබ සිතින්

උදැසන වී ඔබ ඇවිත් ඇත

කිතිකැවෙයි සිත සැනසුමෙන් 

සිතුම් සසලව හඬන මොහොතක 

සිහිනි ස්වරයෙන් දොඩයි නම්

නෙතු පියා මම ආසා ඉන්නම්

ලයට තුරුලුව සෙනෙහසින්

නිශා යාමය ලෙසින් ඇවිදින්

ලැගුම් ගන්නම් සිත ලඟින්

ඔබේ කවියක මුල් පදය වී

තුටින් ඉන්නම් ඔබ ලඟින්

සංසාරේ පැතුම ඔබයි හදේ

සිසිලයි උණුසුම

නිහඬයි කවි සිත

ලඟමයි සඳ නුඹ

මම දැන් ඔබ ලඟ

තරුවකි මට නුඹ

මල් ගොමුවක් ඔබ

පහන් වැටිය ලඟ

බලා හිඳිමි මම

සීතල  සුළඟක

සිසිලස ඔබ මට

නලමුදු සුවඳක

සැනසුම ඔබ මට

කියන්න නොදනිමි

සිත ඇති සෙනෙහස

සත්තයි වස්තුව

මම දැන් ඔබ ලඟ

සුබ සිහින

කවිකාර සිත ගොතන 

හැඩකාර පද වලට

ඔය මිහිරි හඬ දෙන්න 

වැහි සීතලේ......

ඔබ ගාව සැතපෙන්න

නොපියාම නෙත් නිම්න

තුරුලේම සැඟවෙන්න

එන්නම් හොඳේ......

ඔබේ මතක

රෑ අහසේ තරුකැට දෙස

බලා සිතට දෙන සැනසුම

රෑ සිහිනෙන් ඇවිත් හොරෙන්

සොරා ගනියි ඔබේ මතක

නෙතට හඬන්නට දෙනු බැහැ

ලොවම සැනසෙනා මොහොතක

මට හැමදා හිරු සඳු වු 

ඔබේ මතක ගන්න ඔබම 

නුඹයි මගේ රත්තරන් උදා වුනු වසන්තය

අසිනි වැස්සට තෙමී තෙත බරිත හඳ මඩල
අනෝරාවක් ලෙසින්නෙතින් හල කඳුලු වැල
රුදුරු තොල් පෙති වැදී රිදුම් දෙන කොපුල් තල
ආදරේ සීත පිණි දියෙන් දැන් තෙමනු මැන


වියලි පොළවට වැටුණු පින්සාර පොද වැස්ස
රුදුරු කතරක දුටුව අහිංසක පතොක් මල
ජීවිතේ කුණාටුව නිවාහල සුළං පොද
නුඹයි මගේ රත්තරන් උදා වුනු වසන්තය 

මිලින වනු මිස මක් කරන්නද

පයට පැගී සිතුම් හඬවන 
අහිංසක පෙම් කැකුළු මල්වල
සැවඳ දැනුනේ දැන්ද ඔබ හට
මිලින වී පෙති හැලී යන විට


නොවක් මල් ලොව පිපී තිබුනද
එකම මල මම ඔබට පෙම් කල
මේ තරම් ගැරහුම් ලොවින් මට
ලෙහෙසියෙන් පිදු නිසයි සෙනහස


මලට වැටෙනා පිනි පොට්ටු ලෙස 
කඳුලු වැටුනද නොමැත දොම්නස
දුක නොමැතිනම් ඔබේ සිත ලඟ
කුමට විඳිනුද මමත් මේ දුක


එකම පෙත්තක් සතුව බිහිවුන
මලකි එක්පෙති මම ඔබේ ලඟ
නෙලාගන්නේ නොමැති නම් ඔබ
මිලින වනු මිස මක් කරන්නද

නිහඬ ඔබට

න

සඳක් නිසා ඔබ පුර පසලොස්වක අහසක

මට බයයි අහිමි වෙයි කියලා මේ මුදු සැනසුම

හීනයක් වෙලා නෙත පිනවන පින්බර ඔය සඳ

බැස ගියොත් සිතට කුමක් වේද නොදනිමි මම තව 

නිම්නයක් සුවඳ කරවා පිපි පුංචි සමන් මල

අප නමින් පිපි සුවඳ බෙදයි පරව යාද එය

ඒ ලෙසින් සිතුම් සිතට ගෙනෙන ඔබගේ දඟ වැඩ

තව තවත් කරන්නෙපා සුදෝ රිදෙනවා මගේ හිත

ඔබ හඳක් නිසා මම වෙන්නම් තරුව ඔබේ  ලඟ

මා තනිකර ඔබ බැස ගියොතින් තනි වෙයි පොඩි මම

ඔබ තමයි එළිය දෙන්නේ පොඩි තරුවක් වුනු මට

හැර යන්න එපා දුප්පත් හිත හඬාවි ඉකි බිඳ

පොඩි උනත් මහමෙරක් මගේ හිත දන්නවාද එය

සත් සමුදුර මට වෙන්න හිතයි ඈතට විහිදෙන

මුළු ලොවටම කෑ ගසා කියන්නට මගේ සෙනෙහස

මට සවියක් නැහැ ඔබ හරි නිහඬයි නොවෑ පෙම්වත