කාලය මැව් වෙනස

අද....

දුහුලු ගවොමක් ඇඟලා 

වීදියේ පහන් කණුව යට  සිට

අසයි

"නිවන්නද මම ඔබේ සරත"

එදා...

සූසැට අබරණ පළඳා

පරිවාර ස්ත්‍රීන් වට කර සිටි 

අම්බපාලි කුලයේ ඇය

සිතුවිලි ප්‍රාර්ථනා

ඔබේ පෙම් සිතුවිලි ප්‍රාර්ථනා
සිහින සතම අද සැබෑ වෙලා
සුබ පැතුමක් පතනට සිත කීවා
පන්හිඳ මේ කවි පද ගෙතුවා


මාල සතක් ගෙල වට පළදා
කුංකුම අංජන  නෙතු තවරා
සුදු සේලෙන් සැරසී සිත් සනහා
පෙම්බරයෙකු හා පිටව ගියා


නෙතු අග මුතු කඳුලක් රඳවා
යුවතිය පතිනිය වී  ගියදා
ඇය සතුටින් හසරැල් නඟනා විට
නෑ සියයන් රහසින් හැඩුවා


වක්කඩ කැඩුවා සේ මැවෙනා
සිනා කැළුම් හසරැලු උතුරා
හදවත රිද්මය  දෙනෙතින් මැවුනා
මනාලියක් යනු පෙනුනා.

නුඹ නමට

සුසුමක් නොවේ සිය දහසක්
දෙනෙතක් නොවේ නෙත් දහසක්
දෑතක් නොවේ දස දහසක්
නුඹ නමිත් ඇත සොයුර නිරතුරේ


පින්බිමේ පිරිත් සජ්ජායනෙන්
කෝවිලේ සීනු හඬ නද මැදින්
පල්ලියේ යාතිකා රාවයෙන්
ගයමු අපි නුඹ නමට එක හඬින්


ලොව සතර අත ඉදන් රොඳ බැදන්
නුඹ නමින් පෙල ගැසුණු පිරිවරින් 
නිහඬ ලොව බිඳදමා මිතුදමින්
සවන දෙන්නෙමු නුඹට ඉක්මනින්


පලි : වසරකට එපිට ලියා ගයන්නට බැරිවු ගීතයකි!

මම

තරුවක් වත් තැනි අහසක

ලා එළියෙන් ලොව සරසන

තනිවුනු අඩ සඳ,

කණාටු බොල් පෙළවක 

දිය බිඳක් නැතිව වැඩෙන

පතොක් මල 

සිඳියන දිය කඩිත්තක

ගල්බෙනයක් තුල සැඟවුන

ඉතිරිවු දිය පොද

___________________________________

කලා සොළොස ඇති රෑක

තරු එලි පරදවා දිලෙමි 

එහෙත් 

අද

අඩ සඳක් මම

වස්සනායේ වැහි වහින දාට

හැඩ පාටින් දිලෙමි

එහෙත් 

අද

කණාටු මලක් මම

කඳ ශිකරය සශ්‍රීකවුනු දාට

තිල් කැටේට දිලිසෙමි

එහෙත්

අද

පුංචි දිය බිඳක් මම 

දියණියේ

අරුත් නැති ලෝකයක් හමුවේ

සිනා සෙන්නට වෙර දරන නුඹ

නමක් නොම දත් මලක් සිඹිමින් 

ආදරේ සුව සොයනු කෙලෙසද

සිතක සිතිවිලි වාන් දමනා

යොවුන් වයසේ කිරිලියේ නුඹ

නුඹට පෙම් නැති සිතක් වෙනුවෙන්

නෙත් ඉමේ කඳුලක් දරණු කිම

සිනාවේ මායිම් තනන්නට

සිත් පොඩිය හැඟුමින් වෙලාගෙන

ඈත ක්ෂිතිජයේ මංමුලාවී 

මිරිඟුවට තව පෙම් බඳිනු කිම 

තෙතක් නැති ගල් හිතක් අබියස 

බවුන් වඩනා තවුසියක් ලෙස

තවත්නම් දුර නොයා ඉඳපන්

අතරමන් වෙයි නුඹත් අහිමිව 

සිතුම් මුතුහර ගිලී ගියදෙන් 

හඩන්නට නම් එපා මගේ දුව

නුඹට පෙම් නැති සිතත් විඳවයි

පෙමක අරුමය දුටුව දිනයක 

අකීකරු දෙනෙත

මටත් අහිමිවු බොළද සිතකට

සිතුම් අරුමැසි වැසි වහින කල

අකීකරු නෙත තෙමී සැලුනේ

අරුත් නැති කදුලකිනි හිමි සද




අනෝරා වැසි වැටෙන මෝසම

සිනා මල් පොඩි තලා දැමුවද

සදා කල් පෙම් බදිමි වැස්සට

අකීකරු නෙතු තෙමන හින්දම




අනන්තෙ මිරිගුවක සැගවුන

රන් රුවක් ලෙස පෙනෙයි නම් ඔබ

ඇත සිට නෙත් හෙලා හිදිනෙමි

අකිකරු නෙත් තෙමාගෙන මම

Published with Blogger-droid v2.0.4

ඉවසීමේ අන්තිම සීමාව

ජීවයක් සොයන්නට

අරමුණක සිරගතව

කාලයක් ගෙව් අරුම හීනයක් නම්


සිහින මන්සල අසල

අතරමන් හිත් පොඩිය

ලොකයක් සමග පොර බදනවා නම්


ආලයක් නුදුටු සිත

කෝල කම් ඉවසගෙන

ලොවේ ගැරහුම් තවම විදිනවා නම්


කාලයක් එනු ඇතිය

සිත් විඩා නිවන්නට

ඉවසුමේ සීමාව පැන ගියෝතින්


සිත් බිදී නෙතු හඩා

ලොවෙන් ගැරහුම් ලබා

තමන්ගෙ උන් අතැර ගියාමුත් මන්


සිතේ පතුලේ කොනක

සදා කල් රැදෙනු ඇත

සෙනෙහසක් නොවුනු මිතු දමේ රසයන්

Published with Blogger-droid v2.0.4