යලි ඇරඹේවා ලොව අළුතින්

දෙනෙතේ කඳුලක් වී ඉන්නම් මම

සදාතනික සෙනෙහස පුරමින්

ජන්මෙන් ජන්මෙට  රැදෙන්න ඇති ලඟ

සිත යන්නේ නැහැ ඔබේ ලඟින්

සිතමි සියක් වර පතමි පැතුම් මම

නවතීවා මේ ලොව මෙතැනින්

ඔබ මාගේ වී මම ඔබගේ වී

යලි ඇරඹේ නම් ලොව අළුතින්

කඳුලැලි ගල්වී සිතිවිලි ගොළුවී

ඔබගේ වන්නට එක මොහොතින්

සදාතනික පෙම් සුසුමක්  වීලා

සැඟවෙන්නම් ලය තුල රහසින්... 

තරු කැකුල මම

 

අහස් මායා අතර හැංගුන
ඔබට නොපෙනෙන
ප්‍රේමයේ තරු කැටය මං

 

ස්නේහයේ මුදු එලිය
නොරිදවයි මුත්
දුරයි නුඹ
සඳක එළියට බයෙන්

 

පුර පසට අහසට ඇවිත්
සඳ දිලෙන අරුමය දුරින්
බලාගෙන නෙත් පිනා සැනසෙන‍
කුමුදු මල නුඹනම්

අමාවක අහසකත් පායන
තරු කැකුල මම නුඹ නොදත්
සහස් සියවස් ගනන් රෑ වල‍
දිලිසුනා මම නුඹ නමින්

අනුන් සතු වත්කම

සිනා නොමසෙන ඇස් වල 

පිරුනු කඳුලක හැඩතල 

අයාගෙන මම දෙනුවන 

බලා උනි සිතුවිලි මැද 

නොකී රහසක වත ගොත

නුඹත් කිසි කල නොඇසුව

මටත් රහසෙම සිත තුල

පිපි වියැකුණි පෙම් මල

ඉකි බිඳුම් මුව ගොලු කල

වාවමින් සිනැහුනි මම

සුබ පතූ වදනින් නුඹ

කියුවේ කවියකි වෙන 

අපිට අපි හිමි නැති කල

සිතට හොර කල පෙම් රස

වාවගෙන හිනැහුණු විට

අනුන් සතු වත්කම නුඹ 

සිතුවිල්ල - කවි සිතුවිල්ල

තැවෙයි හදවත

තවම තනියම

කවක් ගලපමි

සිතුම් කැටි කොට

තවත් හිතනට

සිතුම් නම් නැත

සිසිල් සුලඟට

රිදෙයි මගේ හිත 

සිතත් මට නැත

තව කෙනෙකු ලඟ

ඇත්තේ හදවත

මටත් මම නැත

ගත්තේ තුරුලට

බදා තදකොට

එකම වත්කම

තමයි  තනිකම

පාළුයි මුළු හිත

එනුමැනවි අදම හෙට

මගෙන් දුර ඇත ගිය

සිතුවිල්ල  - කවි සිතුවිල්ල 

සෙනෙහස ඔසුවකි

සුවඳයි සැනසුම වාගෙම සෙනෙහස

පිළිගෙන විඳින්න සඟවා නොඉන්න

ලාලසී රසයෙන් හමුවුනි දෙනයන

ලංවී හිඳින්න සෙනෙහස වඩන්න 

ඊයේ අප හට අහිමිවු රැය නැත

අද නව දිනයකි රැය අප සතුවිය

පැටලී  තැවරී හිත හිරිවට්ටන 

ආසයි විඳින්න ඒ හැඟුමන් මම 

හදවත හැගුමට සීමාවන් නැත

වලාකුලේ පා තබමින් ඇවිදිත

ගඟුලකි මගේ හිත ගලනා නොනැවත 

එහෙත් විටෙක මම ජලයෙත් ඇවිදිත.

මම හැමදාමත් නති තරුවක්

දෑසට නොපෙනන ඈතක හිඳගෙන

මගේ හිත සිතුවම් මැවූ තරම්

වාවනු නොහැකිව හඬනුයේ කෙලෙසද

නෙලන්න බැරි ඔය  හිත මනරම්

සුන්දර විලසක අතිනත අරගෙන

ඇවිදන් යන්නට සිත පැතුවත්

නොපෙනෙන දුරකින් පායන සඳ ලග

මම හැමදාමත් නති තරුවක්

තනිකම් පවුරේ බිතු සිතුවම් ඇඳ

රවටාගමි පෙම් හිත කවදත්

අපි අස අපි නැති සීතල නිම්නෙක

සිත හැමදාමත් ඔබේ ලඟින් 

පෙම්වතා වෙත!

උඹ නම් මහා 

මෝඩ හාල් මැස්සෙක්!

එච්චරයි මම දන්නේ 

මෙතුවකට! 

දුරක ඔබ ඇදෙනවා

ආකාසේ තරු ගන්න

මං හීන මවනවා

මල් රේණු දෝත මත

පර වෙලා වැටෙනවා

සිත් දෑලේ දැවටෙන්න

මං කෝල කරනවා

සමනලුන් සිත් යාය

පුරාවට නටනවා

උර හිසේ සුව ගන්න

සිතුම් ඉකි බිඳිනවා

නෙත් දෑල නොපැටලී

දුරක ඔබ ඇදෙනවා

ඔබේ ලෝකේ රජ  වෙන්න

සිත පෙරුම් පුරනවා

මේ වදන් නොදත් සේ

ඔබ බලා සිටිනවා..... :'( 

ලඟ ලඟයි මුමුණනු ඇසේ

සිනා නොමසෙන ඔය මුවේ

සිනාහ හස කැන් මට පෙනේ

සෙනෙහසක් නැති නෙත් අගේ

සෙනෙහසේ පැතුමන් සැලේ

නොපෙනෙනා  දුර වසන්තේ

ලඟ ලඟයි මුමුණනු ඇසේ

දුරයි මුත් සඳ ගගනතේ

නෙත් ලඟින් පෙනි පෙනි පිපේ

ඔබම කියු.. මගේ කවිය...

ළඟට එන්න

හිත හදන්න

බරවුනු නෙතු සනසවන්න..

ඔබ පිපෙන්න

මගෙම වෙන්න

නෙතු රැඳි කඳුලින් මිදෙන්න..

ළඟම ඉන්න

දුර නොයන්න

සිත් විල මත ඔබ රැඳෙන්න..

පින්සාර නෙතු

දුක් සුසුම් අතැර නැලවෙන්න දැන් සඳැල්ලේ

මා නමින් පේ වුනු, මල් යාය නිල්ලේ....

සංසාර මඟ යන්න පාවී නිදැල්ලේ

පින්සාර නෙතු ඔන්න පිපුනා තුරුල්ලේ

ලං ලංව විඳ ගන්න සුසුමන් සිහිල්ලේ

හඳ ගැස්ම වී ඉන්න දෙන්නම් තුරුල්ලේ

කඳුලින් නැඟි ආ සිනහා කැරැල්ලේ

පාවෙන්න ඔබ එන්න හන්තාන නිල්ලේ

රන්තාරු මල් ඇතිරු තණ නිල්ල ගොල්ලේ

නිම්නාද නද දෙන්න සුළගේ නිදැල්ලේ

භාවනා වඩන්නට එන්න තරු නිල්ලේ

රහසක් කියයි දෙනෙත් ගිලී  හසරුල්ලේ

සිත්රූ සෝබාවට ලියපු පිළිතුරක්... :D 

පහන් දැල්ල

ඔබ මට සඳක් නොව

පහන් දැල්ලක්

අවපස සඳට දුර මුත්

ළඟයි නුඹ නම්

සිටියා ඔබ සිතට බොහෝ ඈතින්

ඈතින්, තනි තරුවක් සේ ඇවිදින්

කීවා, සිත විමසූ රහස සෙමින්

දුරකින්, දුර ඔබ සිටියත් ඈතීන්

ළඟමයි, රෑ සිහිනෙන් ඔබ ඇවිදින්

සරසා, නෙත කඳුලැල් මුතු පොටකින්

සිටියා, ඔබ සිතට බොහෝ ඈතින්

රහසින්, මුමුනමි පෙම් රහස හෙමින්

මෙතුවක්, ඔබ නොම දැන උන් පැතුමන්

ආසයි, මට සැඟවි ඉන්න ඉතින්

මිහිදුම්, සළුවක සේ ලඟ වෙලෙමින්

සරසා, නෙත කඳුලැල් මුතු පොටකින්

සිටියා, ඔබ සිතට බොහෝ ඈතින්

ඔබේ කවියේ මුල් පදය

නිදි ලොවෙහි මා සැරිසරද්දි

අවදි වන්නට ලොබ සිතින්

උදැසන වී ඔබ ඇවිත් ඇත

කිතිකැවෙයි සිත සැනසුමෙන් 

සිතුම් සසලව හඬන මොහොතක 

සිහිනි ස්වරයෙන් දොඩයි නම්

නෙතු පියා මම ආසා ඉන්නම්

ලයට තුරුලුව සෙනෙහසින්

නිශා යාමය ලෙසින් ඇවිදින්

ලැගුම් ගන්නම් සිත ලඟින්

ඔබේ කවියක මුල් පදය වී

තුටින් ඉන්නම් ඔබ ලඟින්

සංසාරේ පැතුම ඔබයි හදේ

සිසිලයි උණුසුම

නිහඬයි කවි සිත

ලඟමයි සඳ නුඹ

මම දැන් ඔබ ලඟ

තරුවකි මට නුඹ

මල් ගොමුවක් ඔබ

පහන් වැටිය ලඟ

බලා හිඳිමි මම

සීතල  සුළඟක

සිසිලස ඔබ මට

නලමුදු සුවඳක

සැනසුම ඔබ මට

කියන්න නොදනිමි

සිත ඇති සෙනෙහස

සත්තයි වස්තුව

මම දැන් ඔබ ලඟ

සුබ සිහින

කවිකාර සිත ගොතන 

හැඩකාර පද වලට

ඔය මිහිරි හඬ දෙන්න 

වැහි සීතලේ......

ඔබ ගාව සැතපෙන්න

නොපියාම නෙත් නිම්න

තුරුලේම සැඟවෙන්න

එන්නම් හොඳේ......

ඔබේ මතක

රෑ අහසේ තරුකැට දෙස

බලා සිතට දෙන සැනසුම

රෑ සිහිනෙන් ඇවිත් හොරෙන්

සොරා ගනියි ඔබේ මතක

නෙතට හඬන්නට දෙනු බැහැ

ලොවම සැනසෙනා මොහොතක

මට හැමදා හිරු සඳු වු 

ඔබේ මතක ගන්න ඔබම 

නුඹයි මගේ රත්තරන් උදා වුනු වසන්තය

අසිනි වැස්සට තෙමී තෙත බරිත හඳ මඩල
අනෝරාවක් ලෙසින්නෙතින් හල කඳුලු වැල
රුදුරු තොල් පෙති වැදී රිදුම් දෙන කොපුල් තල
ආදරේ සීත පිණි දියෙන් දැන් තෙමනු මැන


වියලි පොළවට වැටුණු පින්සාර පොද වැස්ස
රුදුරු කතරක දුටුව අහිංසක පතොක් මල
ජීවිතේ කුණාටුව නිවාහල සුළං පොද
නුඹයි මගේ රත්තරන් උදා වුනු වසන්තය 

මිලින වනු මිස මක් කරන්නද

පයට පැගී සිතුම් හඬවන 
අහිංසක පෙම් කැකුළු මල්වල
සැවඳ දැනුනේ දැන්ද ඔබ හට
මිලින වී පෙති හැලී යන විට


නොවක් මල් ලොව පිපී තිබුනද
එකම මල මම ඔබට පෙම් කල
මේ තරම් ගැරහුම් ලොවින් මට
ලෙහෙසියෙන් පිදු නිසයි සෙනහස


මලට වැටෙනා පිනි පොට්ටු ලෙස 
කඳුලු වැටුනද නොමැත දොම්නස
දුක නොමැතිනම් ඔබේ සිත ලඟ
කුමට විඳිනුද මමත් මේ දුක


එකම පෙත්තක් සතුව බිහිවුන
මලකි එක්පෙති මම ඔබේ ලඟ
නෙලාගන්නේ නොමැති නම් ඔබ
මිලින වනු මිස මක් කරන්නද

රත්තරන්, හිත හඬයි ඉකිබිඳ

හරිතවන් ඒ කඳු මුදුන් මත 

සුදට දිලි මීදුම් කොයිද නුඹ,

දසන් සනහා පිරෙන්නට තිබු 

මගේ සිනහවන් ගියේ කොයිබද

තුටින් රඟදෙන සමනලෙකු සේ

රැඟු සැනසුම කොයිද අද නුඹ

මුව විදාගෙන ගිරවියකසේ

මා දෙඩු බස් ඇයිද නිහඬව

නින්ද සොරකම් කලේ කවුරුද

ආයේ එන්නේ නැතිද සැනසුම

සිතට ලංවී කියන් හෙමිහිට

රත්තරන්, මේ වෙන්නේ මොනවද

නැවතුමක් හමු වේද මේ මඟ

ගිමන් හල පමණක් වේද මෙය

ගෙනගියේ ඔබ කොයිද සැනසුම

රත්තරන්, හිත හඬයි ඉකිබිඳ

නුඹට රහසින් සිතින් පෙම් බැඳ
සිහින සමඟින් ගොස් බොහෝ දුර

අනේ අහිමියි සිතට සැනසුම

රත්තරන්, එය දන්නේ නැතිවද