අරුත් නැති ලෝකයක් හමුවේ
සිනා සෙන්නට වෙර දරන නුඹ
නමක් නොම දත් මලක් සිඹිමින්
ආදරේ සුව සොයනු කෙලෙසද
සිතක සිතිවිලි වාන් දමනා
යොවුන් වයසේ කිරිලියේ නුඹ
නුඹට පෙම් නැති සිතක් වෙනුවෙන්
නෙත් ඉමේ කඳුලක් දරණු කිම
සිනාවේ මායිම් තනන්නට
සිත් පොඩිය හැඟුමින් වෙලාගෙන
ඈත ක්ෂිතිජයේ මංමුලාවී
මිරිඟුවට තව පෙම් බඳිනු කිම
තෙතක් නැති ගල් හිතක් අබියස
බවුන් වඩනා තවුසියක් ලෙස
තවත්නම් දුර නොයා ඉඳපන්
අතරමන් වෙයි නුඹත් අහිමිව
සිතුම් මුතුහර ගිලී ගියදෙන්
හඩන්නට නම් එපා මගේ දුව
නුඹට පෙම් නැති සිතත් විඳවයි
පෙමක අරුමය දුටුව දිනයක
