Showing posts with label විකාර හිතුවිලි. Show all posts
Showing posts with label විකාර හිතුවිලි. Show all posts

Tuesday, 13 May 2014

අළුත් වෙනස



දෙනෙත් ඉඳුවර හීන දකිමින්
රැයක නින්දට පෙරවදන් දෙයි
සිතින් සියවර එකම පැතුමක්
යලිත් යලි යලි ඉපිද සසැලෙයි

පැතුම් පොඳි පොඩි හිතට බර නැහැ
හීන ගං තෙර  සිතුම් පොපියයි
කලක් ගොළුවුණු පැරණී කවි හිත
හැඟුමි බර පබැඳුමක් ගලපයි

අළුත් පැතුමක් සිතට ඇවිදින්
යලිත් ඉපදුණු බවක් දවනයි
යලිත් සිතකට පෙම් පුරන්නට
සිතුම් සියුමැලි වෙමින් පවතියි 

Monday, 5 August 2013

අනුන් සතු වත්කම



සිනා නොමසෙන ඇස් වල 
පිරුනු කඳුලක හැඩතල 
අයාගෙන මම දෙනුවන 
බලා උනි සිතුවිලි මැද 

නොකී රහසක වත ගොත
නුඹත් කිසි කල නොඇසුව
මටත් රහසෙම සිත තුල
පිපි වියැකුණි පෙම් මල

ඉකි බිඳුම් මුව ගොලු කල
වාවමින් සිනැහුනි මම
සුබ පතූ වදනින් නුඹ
කියුවේ කවියකි වෙන 

අපිට අපි හිමි නැති කල
සිතට හොර කල පෙම් රස
වාවගෙන හිනැහුණු විට
අනුන් සතු වත්කම නුඹ 

Friday, 16 November 2012

මම හැමදාමත් නති තරුවක්




දෑසට නොපෙනන ඈතක හිඳගෙන
මගේ හිත සිතුවම් මැවූ තරම්
වාවනු නොහැකිව හඬනුයේ කෙලෙසද
නෙලන්න බැරි ඔය  හිත මනරම්

සුන්දර විලසක අතිනත අරගෙන
ඇවිදන් යන්නට සිත පැතුවත්
නොපෙනෙන දුරකින් පායන සඳ ලග
මම හැමදාමත් නති තරුවක්

තනිකම් පවුරේ බිතු සිතුවම් ඇඳ
රවටාගමි පෙම් හිත කවදත්
අපි අස අපි නැති සීතල නිම්නෙක
සිත හැමදාමත් ඔබේ ලඟින් 

Wednesday, 17 October 2012

තනි මල




හිරු කිරණ රැස් දැක
මිලින වන බව දැනගෙන
තණපත් අග තුහින
විලස ක්ෂය වන තනිමල

මිය ඇදෙන හැඩ කය
ගිලී සැඟවෙන දෙනයන
සුපුන් සඳ පැරදුන
සිනා වියැකුණු තනිමල

පෙති එකිනෙක විසිර
තැලි පෑගි පොඩි වන
පා අසල හිනැහෙන
අනේ අසරණ තනිමල

සිහිනය මත ඉපිද
සිහිනය මතින් මියැදෙන
සිතුම් පොදි රැකගෙන
ලොවට රහසින් මියෙයි තනිමල 






Friday, 28 September 2012

සොදුරු වදකාරයෝ !

තනි සිතේ දුක නිවන 
සිතුම්  කැන් හැඩ මවන 
 නුඹලාට පෙම් බඳිමි
 මගේ ලොව හැඩ කරන 

 කන් කරච්චල් කරන 
විටෙක තරවටු ලබන 
නෙත් කඳුලු පුරෝගෙන 
 යලිත් මා වෙතම එන. 

 ලගින් හිද හිත හදන 
දෙවැනි මව මම කියන 
සාරි පොට හෙවන යට 
 රකින්නෙමි නුඹලාව 

 සිනා කටකාරකම් 
 නැති අඩුව දැනුනි මට 
විවේකයෙ සෙල්ලමට 
ගිනින් මා හැර මෙතැන

Published with Blogger-droid v2.0.6

Thursday, 27 September 2012

Monday, 4 June 2012

කාලය මැව් වෙනස



අද....
දුහුලු ගවොමක් ඇඟලා 
වීදියේ පහන් කණුව යට  සිට
අසයි

"නිවන්නද මම ඔබේ සරත"

එදා...
සූසැට අබරණ පළඳා
පරිවාර ස්ත්‍රීන් වට කර සිටි 
අම්බපාලි කුලයේ ඇය