නුඹ නමට

සුසුමක් නොවේ සිය දහසක්
දෙනෙතක් නොවේ නෙත් දහසක්
දෑතක් නොවේ දස දහසක්
නුඹ නමිත් ඇත සොයුර නිරතුරේ


පින්බිමේ පිරිත් සජ්ජායනෙන්
කෝවිලේ සීනු හඬ නද මැදින්
පල්ලියේ යාතිකා රාවයෙන්
ගයමු අපි නුඹ නමට එක හඬින්


ලොව සතර අත ඉදන් රොඳ බැදන්
නුඹ නමින් පෙල ගැසුණු පිරිවරින් 
නිහඬ ලොව බිඳදමා මිතුදමින්
සවන දෙන්නෙමු නුඹට ඉක්මනින්


පලි : වසරකට එපිට ලියා ගයන්නට බැරිවු ගීතයකි!

ඔබේ මතක

රෑ අහසේ තරුකැට දෙස

බලා සිතට දෙන සැනසුම

රෑ සිහිනෙන් ඇවිත් හොරෙන්

සොරා ගනියි ඔබේ මතක

නෙතට හඬන්නට දෙනු බැහැ

ලොවම සැනසෙනා මොහොතක

මට හැමදා හිරු සඳු වු 

ඔබේ මතක ගන්න ඔබම 

නුඹයි මගේ රත්තරන් උදා වුනු වසන්තය

අසිනි වැස්සට තෙමී තෙත බරිත හඳ මඩල
අනෝරාවක් ලෙසින්නෙතින් හල කඳුලු වැල
රුදුරු තොල් පෙති වැදී රිදුම් දෙන කොපුල් තල
ආදරේ සීත පිණි දියෙන් දැන් තෙමනු මැන


වියලි පොළවට වැටුණු පින්සාර පොද වැස්ස
රුදුරු කතරක දුටුව අහිංසක පතොක් මල
ජීවිතේ කුණාටුව නිවාහල සුළං පොද
නුඹයි මගේ රත්තරන් උදා වුනු වසන්තය 

මිලින වනු මිස මක් කරන්නද

පයට පැගී සිතුම් හඬවන 
අහිංසක පෙම් කැකුළු මල්වල
සැවඳ දැනුනේ දැන්ද ඔබ හට
මිලින වී පෙති හැලී යන විට


නොවක් මල් ලොව පිපී තිබුනද
එකම මල මම ඔබට පෙම් කල
මේ තරම් ගැරහුම් ලොවින් මට
ලෙහෙසියෙන් පිදු නිසයි සෙනහස


මලට වැටෙනා පිනි පොට්ටු ලෙස 
කඳුලු වැටුනද නොමැත දොම්නස
දුක නොමැතිනම් ඔබේ සිත ලඟ
කුමට විඳිනුද මමත් මේ දුක


එකම පෙත්තක් සතුව බිහිවුන
මලකි එක්පෙති මම ඔබේ ලඟ
නෙලාගන්නේ නොමැති නම් ඔබ
මිලින වනු මිස මක් කරන්නද

රත්තරන්, හිත හඬයි ඉකිබිඳ

හරිතවන් ඒ කඳු මුදුන් මත 

සුදට දිලි මීදුම් කොයිද නුඹ,

දසන් සනහා පිරෙන්නට තිබු 

මගේ සිනහවන් ගියේ කොයිබද

තුටින් රඟදෙන සමනලෙකු සේ

රැඟු සැනසුම කොයිද අද නුඹ

මුව විදාගෙන ගිරවියකසේ

මා දෙඩු බස් ඇයිද නිහඬව

නින්ද සොරකම් කලේ කවුරුද

ආයේ එන්නේ නැතිද සැනසුම

සිතට ලංවී කියන් හෙමිහිට

රත්තරන්, මේ වෙන්නේ මොනවද

නැවතුමක් හමු වේද මේ මඟ

ගිමන් හල පමණක් වේද මෙය

ගෙනගියේ ඔබ කොයිද සැනසුම

රත්තරන්, හිත හඬයි ඉකිබිඳ

නුඹට රහසින් සිතින් පෙම් බැඳ
සිහින සමඟින් ගොස් බොහෝ දුර

අනේ අහිමියි සිතට සැනසුම

රත්තරන්, එය දන්නේ නැතිවද 

නිහඬ ඔබට

න

සඳක් නිසා ඔබ පුර පසලොස්වක අහසක

මට බයයි අහිමි වෙයි කියලා මේ මුදු සැනසුම

හීනයක් වෙලා නෙත පිනවන පින්බර ඔය සඳ

බැස ගියොත් සිතට කුමක් වේද නොදනිමි මම තව 

නිම්නයක් සුවඳ කරවා පිපි පුංචි සමන් මල

අප නමින් පිපි සුවඳ බෙදයි පරව යාද එය

ඒ ලෙසින් සිතුම් සිතට ගෙනෙන ඔබගේ දඟ වැඩ

තව තවත් කරන්නෙපා සුදෝ රිදෙනවා මගේ හිත

ඔබ හඳක් නිසා මම වෙන්නම් තරුව ඔබේ  ලඟ

මා තනිකර ඔබ බැස ගියොතින් තනි වෙයි පොඩි මම

ඔබ තමයි එළිය දෙන්නේ පොඩි තරුවක් වුනු මට

හැර යන්න එපා දුප්පත් හිත හඬාවි ඉකි බිඳ

පොඩි උනත් මහමෙරක් මගේ හිත දන්නවාද එය

සත් සමුදුර මට වෙන්න හිතයි ඈතට විහිදෙන

මුළු ලොවටම කෑ ගසා කියන්නට මගේ සෙනෙහස

මට සවියක් නැහැ ඔබ හරි නිහඬයි නොවෑ පෙම්වත

නිම වුනු පෙම

ආපසු හමනා සුළඟක දැවටී 
අතීතයට යන්නට ඇත්නම් මට
හමු වෙයි ඔබ මා පෙම්කල දිනවල
මෑව් සිහින අපි දෙදෙනා දෙතැනක

මල් පෙති සුළඟට පාවී ඇවිදින
සුන්දර මල් පාරේ අපි එදවස
හමුවී හිනහී මුණ ගැහුනා අප
මකතයි තාමත් ඒ සුන්දර රස


දින සති ගෙවිලා කල් ගතවන් විට
අපේ සෙනෙහසේ දුක්බර දවසක
ඔබමයි මල් පෙති සිඳ බිඳ දැමුවේ
අප හදවත්වල සුපිපුණු මල්වල


ලෝකය මා වෙත නගනා මේ දොස
ඔබ හින්දයි මා නොකලෙමි මෙවරද
ඔබ නිවැරදි යැයි ඔබම කියන සඳ
මා නිවැරදි බව කියනුයේ කවුරුද 

මගේ සිත අසරණයි

ඉකිගසන සිතුම් වැල් දසත පාවී ඇදෙයි
ඔබේ මතක සමඟ සිත කඳුලු සලමින් හඬයි
සිහිනයක සැඟවිලා අනේ ඔබ තව දොඩයි
අහිමි බව දැනි දැනී මිරිඟුවට සිත ඇදෙයි


මායිමෙන් එහා සිත දුවන්නට මං සොයයි 
අනේ අසරණයි සිත කෙනෙකු කරදර කරයි
අහිමි බව දැනි දැනී ඔහුත් පසුපසම එයි
ඔබට දුන් සිත යලිත් ගන්න මට නොම සිතෙයි


දුර ඈත සැඟව යන්නට කලින් කිව් වදන්
සිත පුරා රැව් දෙමින් යලිත් මතකයට එයි
ඔබේ සිහිනයත් මගේ සිහිනයට සම නිසයි
දුක් දරන් නැගී ඉන්නේ සිහින ඉකිගසයි


යලි යලිත් ගිලන්වන මා සිතුම් දුක් බරයි
ඔබ ගෙනත් දෙන සිහින පොඩි හිතට හරි බරයි
හිඳින්නට හැකියි මහ මෙරක් ලෙස සිත කියයි
ඔබේ පෙම ලඟ තවත් මගේ සිත අසරණයි. 

කඳුලු නිම්නය

අපිට අපි හිමි යැයි සිතන්නට 
අයිති නැති හින්දා
කඳු පෙලේ මීදුම් වලා කැටි 
හොරෙන් ඉකි බින්දා...


ඔබට මට කඳුලැල් උරුමකල 
නිම්නයම හැරදා
යන්න ඉඩ නෑ සතුට සොයමින්
සිත බියෙන් සැලුනා....


මිරිඟු සයුරේ ගිලී ගිය හිරු
යලිත් එන හින්දා
බලා ඉමු අපි ඒවි සමනල් 
වසන්තය කැන්දා....


අපේ හිත් වල සදා සැඟවුනු 
සිහින ඉකිගසනා
අපට අප හිමි ලොවක් හමුවෙයි
සොයා යමු පියඹා....

සැනසන සිත

ඔබේ සෙනෙහසින් කවිකම් ලැබුවද
තවම නොහැක මට කවක් ලියන්නට
මා සිත නැලවු මා සිත හැඬවු
ඔබ දුන් ඒ සුන්දර හස කැන් ගැන


දරන්න නොහැකිව ලොවේ කුරිරු බව
මා සිත අසරන වී උන් කාලෙක
සෙනෙහස ගෙන සිත් අරනට වැඩි ඔබ
මහමෙව්නාවක් වුවා මගේ ලොව


අපට හොරෙන් අප හිත් වල සුපිපුන
පිච්ච මලේ පෙති විසිරිණ් නොදැනම
වාවනු කෙලෙසද කඳුලේ උනුසුම
ලොවට හොරෙන් වැලපේ සිත ඉකිබිඳ


ඔය ඇස්වල දුටු අපමණ සෙනෙහස
පහන් වැටක් වාගේ සිත සනසන
අහිංසකම හඳ පාන අතේ මට
එවන්න ලියලා පුංචි හසුන් පත 

සෙනෙහසේ කවි කම්

තරු කැකුළු වල හැඩ පරදවන 
පුංචි මුතු වන් කඳුලු කැට වල 
දිය වෙලා නෙතඟින් ගලා යන
සෙනෙහසේ කවි කම් අසනු මැන


පාරමී පුරමින් නුවන් යුග
සොයන දසුනේ රුසිරු රස විඳ
ගොතයි අතොරක් නැතිව කවි කම්
අපේ සෙනෙහස පිරුණු ලොව ගැන


සිහින මවමින් අපි උනුන් ගැන
සුසුම් සමඟින් ගොස් බොහෝ දුර
යලිත් ආපසු නොඑන ලෙසකට
තව තවත් තටු සලමු ඈතට


ඔබේ නෙත් ලඟ රැඳුනු සෙනෙහස
දරා ගන්නට බැරිව ලතවෙන
මගේ අසරණ බොළඳ සිතිවිලි
ඔබේ උනුසුම සොයයි හැම විට 


සුවඳ සොයමින් ඔබේ සුවබර
සිත දුවයි වලකනු කෙලෙස මම
තරු කැකුළු හැඩයට දිලෙන රැය 
මා ලඟයි නිදි  ලොවේදිත් ඔබ 

හංස කවිය

මානස විල කළඹා

නිල් දිය රැළි පරදා

ස්වර්ණ හංසි පියඹාගොසින්

මනු ලොව පෙම සොයලා

දිය රැලී මත වැතිරී

පෙණපිඩු කදුළු සැලී

රණ තිසරා ඉකිගසනා තාලෙට

දිය පිට රැළිති පිපී

කදුලැලි තුසර පිනී

සියපත මතට වැටී

ගයන හංස ගීතය ඇසෙනා සද

දෙරණත සලිත වුණී

සිහින කව

කඳු නිල්ලේ ඈත පාවී

හසරුල්ලේ  දෑස යාවී

මැව් සිහිනේ සුපෙම් මාලිගා

මනහාරී මල් තලාවේ

වැතිරී සැනසේවී

සිත් යායේ ඔහේ පා වෙලා

අනුරාගී නෙත් කතාවේ

මුදු හැඟුමන් සිත් පිනාවී

සෙනෙහසේ කවි කතා ලියවිලා

ඔබ මාගේ සිහින ලෝකේ

රන් කිරුලත් හිස දරාවී

අප සිහිනේ පැතුම් ඉටු වෙලා