තරු කැකුල මම

 

අහස් මායා අතර හැංගුන
ඔබට නොපෙනෙන
ප්‍රේමයේ තරු කැටය මං

 

ස්නේහයේ මුදු එලිය
නොරිදවයි මුත්
දුරයි නුඹ
සඳක එළියට බයෙන්

 

පුර පසට අහසට ඇවිත්
සඳ දිලෙන අරුමය දුරින්
බලාගෙන නෙත් පිනා සැනසෙන‍
කුමුදු මල නුඹනම්

අමාවක අහසකත් පායන
තරු කැකුල මම නුඹ නොදත්
සහස් සියවස් ගනන් රෑ වල‍
දිලිසුනා මම නුඹ නමින්

සිතුවිල්ල - කවි සිතුවිල්ල

තැවෙයි හදවත

තවම තනියම

කවක් ගලපමි

සිතුම් කැටි කොට

තවත් හිතනට

සිතුම් නම් නැත

සිසිල් සුලඟට

රිදෙයි මගේ හිත 

සිතත් මට නැත

තව කෙනෙකු ලඟ

ඇත්තේ හදවත

මටත් මම නැත

ගත්තේ තුරුලට

බදා තදකොට

එකම වත්කම

තමයි  තනිකම

පාළුයි මුළු හිත

එනුමැනවි අදම හෙට

මගෙන් දුර ඇත ගිය

සිතුවිල්ල  - කවි සිතුවිල්ල 

මම හැමදාමත් නති තරුවක්

දෑසට නොපෙනන ඈතක හිඳගෙන

මගේ හිත සිතුවම් මැවූ තරම්

වාවනු නොහැකිව හඬනුයේ කෙලෙසද

නෙලන්න බැරි ඔය  හිත මනරම්

සුන්දර විලසක අතිනත අරගෙන

ඇවිදන් යන්නට සිත පැතුවත්

නොපෙනෙන දුරකින් පායන සඳ ලග

මම හැමදාමත් නති තරුවක්

තනිකම් පවුරේ බිතු සිතුවම් ඇඳ

රවටාගමි පෙම් හිත කවදත්

අපි අස අපි නැති සීතල නිම්නෙක

සිත හැමදාමත් ඔබේ ලඟින් 

ඔබම කියු.. මගේ කවිය...

ළඟට එන්න

හිත හදන්න

බරවුනු නෙතු සනසවන්න..

ඔබ පිපෙන්න

මගෙම වෙන්න

නෙතු රැඳි කඳුලින් මිදෙන්න..

ළඟම ඉන්න

දුර නොයන්න

සිත් විල මත ඔබ රැඳෙන්න..

පින්සාර නෙතු

දුක් සුසුම් අතැර නැලවෙන්න දැන් සඳැල්ලේ

මා නමින් පේ වුනු, මල් යාය නිල්ලේ....

සංසාර මඟ යන්න පාවී නිදැල්ලේ

පින්සාර නෙතු ඔන්න පිපුනා තුරුල්ලේ

ලං ලංව විඳ ගන්න සුසුමන් සිහිල්ලේ

හඳ ගැස්ම වී ඉන්න දෙන්නම් තුරුල්ලේ

කඳුලින් නැඟි ආ සිනහා කැරැල්ලේ

පාවෙන්න ඔබ එන්න හන්තාන නිල්ලේ

රන්තාරු මල් ඇතිරු තණ නිල්ල ගොල්ලේ

නිම්නාද නද දෙන්න සුළගේ නිදැල්ලේ

භාවනා වඩන්නට එන්න තරු නිල්ලේ

රහසක් කියයි දෙනෙත් ගිලී  හසරුල්ලේ

සිත්රූ සෝබාවට ලියපු පිළිතුරක්... :D 

සමුගත් වෙරළ

වැටකේ මල් පිපි වෙරළ ‍ඉමේ
අප හමුවු දින ගගන් දිගේ
සිතිවිලි දිව යයි දෙපා නගන කල
සුසිනිදු වැලි මත සුදු වෙරලේ

ක්ෂිතිජ ඉමේ හිරු කඩා වටේ
දෙනෙතේ කඳුලැලි නිල සේදේ
සමුගෙන යන්නට මා ආ බැවී කී
දෙතොලේ හසරැලි නිදා වැටෙයි

සමුගෙන යන්නට නැගු දෙපයේ
ප්‍රණය ගිලිහි ඔබ තුරුලේ
අවසන් වරටත් සැතපී ඉන්නයි
සිහිසුන් වී පා මුල වැටුනේ

සිත් රූ සොබාහි  කවිපන්තියකට ලියූ පිළිතුරු පද වැලකි
අප හමුවී වෙන්වූ වෙරලේ

ඉකිබිඳින සමනලියට

 

හිතට උඩින් අඩි තිය තිය නුඹේ ළගින් මම ගියදා
දුරින් ඉඳන් සෙනෙහේ පුරන ඔය සෙනෙහස මට  දැණුනා
ළඟින් ඉඳන් මල් පුදන්න ආසාවෙන් මම ආ දා
නුඹේ සිතින් පුංචි ඉඩක් මට දී ඔබ සිනාසුනා

නුඹට හොරෙන් හොරකම් කල සිතට මමත් පෙම් බැන්දා
පැතුම් පුරන නෙත් අද්දර සීතල කඳුලක් රන්දා
සංසාර් දුරින් දුරට පියමනින්න සිත පහදා
හැමදාමත් ලඟින් ඉන්න සිත පුරාම මම පැතුවා

අතේ මිටේ නැති උනාට හිතේ සෙනේ වැඩි හින්දා
සඳක් වගේ පායා මම හිත් යායාම එළිය කලා
පිපුනු මලක් වගේ හැඩට හිත අද්දර තනි රැක්කා
ජීවිතයේ දුක සැප ළඟ ගිමන් හලත් මමම උනා

ගඟක් ළඟට ඉවුරක් ලෙසට සදා ඉන්න සිත දුන්නා
ඉරක් ලෙසින් පා‍යාවිත් මල් මුවරඳ පිනි සින්ඳා
බොළඳ සිතට  හීන අහුරු අරන් ඇවිත් මම දුන්නා
දිගන්තයේ අතරමන්ව හීන පහස ඔබ වින්ඳා

දුරින් දුරට අඩි තිය තිය නුඹෙන් දුරට පිය මැන්නා
හිඟන්නියක් ලෙසින් හඬන හැඩුම් සිතට වද දුන්නා
තුරුලු කරන් හිස අතගෑ නූඹව සිතින් පැන්නූ දා
මටත් හොරෙන් මගේ ඇස් වල කඳුලු පොකුරු මල් පිපුනා

හදාගන්න ඔය පොඩි හිත නුඹට දුරින් මම උන්නා
හිතත් එක්ක විඳින දුකට මමත් හොරෙන් ඉකිබින්ඳා
නුඹේ සුවඳ තව මලකින් නැහැපුඩු පිනවන හින්දා
ඒ මල ලඟ ජීවිතයම පුදදී මම සිත් බැන්දා

මානස විලේ හංසගේ කවියට  සුදු හංසිය ලියූ පිළිතුරු කවියකි