බහු රූ රැඟුම්

ජසයලා ලෙන්චිනා කරලියේ රඟනවා
අපි දන්න කෝලමක් රී මේක් කරනවා
වෙස්මුණු බැඳන් විත් තවුස් සිල් බිඳිනවා
අන්තිමේ වෙස් මූණ මුණටම ඇලෙනවා


වදන් වැකි කියාගෙන මුන්ලෝකේ හදනවා
දෙන්න පුළුවන් තරම උපදෙසුත් බෙදනවා
වෝල් එක පිරෙන්නට නාඩගම් නටනවා
රීමේක් කෝලමේ  හොඳ අපිට පෙනෙනවා


පෙම් ගීත කියාගෙන මුත් සිලුත් රකිනවා
දවස සුබ වෙන්න යැයි පරල වී කියනවා
ඉරිසියා දුෂ්ඨ ගති යටිහිතේ වැඩෙනවා
හිනාවෙන ගමන් මුන් රටක් ගිනි තියනවා 


තම අතට සෙවනැල්ල තම අතම කියනවා
ඒ උතන් ගැන්සියම අනිකාට කෙලිනවා
පේස් බුක් පිටුවලින් නාඩගම් ගලනවා
මෙවන් බහු රූ රැඟුම්  අපි ඉතින් බලනවා. 

ඉසිදාසි බාරි මම

සිත පෙමින් පුරවගෙන 
හද බැතිය දරාගෙන 
හිමි ගෙයට ගියාමුත් 
දන්නවා සොඳින් මම 
පිටව යා යුතුම බව 


බිඳි  ගිය කුලගෙයට  
සැනසුමක් ගෙන එන්න  
කෙනෙකුවත් නැති කලෙක 
සිඟන වෙස් පැලඳි නුඹ 
නෙත් සලයි ඈත සිට


රුදුරු මුත් දිවි ගෙවුම 
දැනුනි ඔබ සොඳුරු බව 
නොපෙනෙනා හෙට දිනට
හිමියනේ ඔබ සමඟ  
පිය නැගිමි කුමරි මම 


ඉවත්කර දිළිඳු රුව 
රජ  කෙනෙකු කලත් ඔබ 
හැර ගියා හිමියනේ
පෙර කරපු ඒ පවට
ඉසිදාසි බාරි මම 

සිහිල් සිතිවිලි්

විසුල සිතුවිලි

එකතු කරගෙන

සසලසිත කවි පබදිනා කල

ඔබ ගැනම කවි ගොඩක් ලියලා

නොමදනොමි සබදේ කිසිත් මම

Published with Blogger-droid v2.0.4

දුරක ඔබ ඇදෙනවා

ආකාසේ තරු ගන්න

මං හීන මවනවා

මල් රේණු දෝත මත

පර වෙලා වැටෙනවා

සිත් දෑලේ දැවටෙන්න

මං කෝල කරනවා

සමනලුන් සිත් යාය

පුරාවට නටනවා

උර හිසේ සුව ගන්න

සිතුම් ඉකි බිඳිනවා

නෙත් දෑල නොපැටලී

දුරක ඔබ ඇදෙනවා

ඔබේ ලෝකේ රජ  වෙන්න

සිත පෙරුම් පුරනවා

මේ වදන් නොදත් සේ

ඔබ බලා සිටිනවා..... :'( 

රහසක්

ඉටි පහන් එළිය මම

පළගැටි සේනා දැවි දැවි මියගිය
වැලි බිස්සේ  දුහුවිල්ල පුරා
නිසසල පැහැයෙන් දීදුලමි  සැමකල
සොහොන් කොතේ ඔබ නිදන තුරා 


දෙනුවන ලඟ රැඳි සෙනෙහස් හසුනක
ආදරයේ පද පේලි ලියා 
ගල් පත්තිරුමත දැලි රූ මවනෙමි
ඔබ ගිය  ලොවකට පෙනෙන තුරා.


නිසසල උදයක වැසිබර සවසක
එකලෙස මම දිලෙනෙමි සැමදා
සුදු වත හැඳගෙන ඇය ඇවිදින් කියු
කඳුලේ කවි නිමවනා තුරා.

ලඟ ලඟයි මුමුණනු ඇසේ

සිනා නොමසෙන ඔය මුවේ

සිනාහ හස කැන් මට පෙනේ

සෙනෙහසක් නැති නෙත් අගේ

සෙනෙහසේ පැතුමන් සැලේ

නොපෙනෙනා  දුර වසන්තේ

ලඟ ලඟයි මුමුණනු ඇසේ

දුරයි මුත් සඳ ගගනතේ

නෙත් ලඟින් පෙනි පෙනි පිපේ