සුබ සිහින

කවිකාර සිත ගොතන 

හැඩකාර පද වලට

ඔය මිහිරි හඬ දෙන්න 

වැහි සීතලේ......

ඔබ ගාව සැතපෙන්න

නොපියාම නෙත් නිම්න

තුරුලේම සැඟවෙන්න

එන්නම් හොඳේ......

ඔබේ මතක

රෑ අහසේ තරුකැට දෙස

බලා සිතට දෙන සැනසුම

රෑ සිහිනෙන් ඇවිත් හොරෙන්

සොරා ගනියි ඔබේ මතක

නෙතට හඬන්නට දෙනු බැහැ

ලොවම සැනසෙනා මොහොතක

මට හැමදා හිරු සඳු වු 

ඔබේ මතක ගන්න ඔබම 

නුඹයි මගේ රත්තරන් උදා වුනු වසන්තය

අසිනි වැස්සට තෙමී තෙත බරිත හඳ මඩල
අනෝරාවක් ලෙසින්නෙතින් හල කඳුලු වැල
රුදුරු තොල් පෙති වැදී රිදුම් දෙන කොපුල් තල
ආදරේ සීත පිණි දියෙන් දැන් තෙමනු මැන


වියලි පොළවට වැටුණු පින්සාර පොද වැස්ස
රුදුරු කතරක දුටුව අහිංසක පතොක් මල
ජීවිතේ කුණාටුව නිවාහල සුළං පොද
නුඹයි මගේ රත්තරන් උදා වුනු වසන්තය 

සිත තවම ඉකිබිඳියි කුමරී

හිත හදා ගන්න නෙතු පියා ගනිමි 
මුළු රැයමනිදි වරා වෙහෙසී
නුඹ ගිහින් යන්න බිඳ දමා සිහින
සිත තවම ඉකිබිඳියි කුමරී


සතු වෙලා හිටිය නුඹ ,
හැර ගිහින් ඉඳන් අද
මම හඬමි රෑ දිවා වෙහෙසී
සිත තවම ඉකිබිඳියි කුමරී


මල් මිලින රැයක සඳ ගිහින් අවර
කළුවරයි මුළු අහස සබඳී
නුඹ ගිහින් ඉතින් කළුවරයි මුළු ලොවට
සිත තවම ඉකිබිඳියි කුමරී

මිලින වනු මිස මක් කරන්නද

පයට පැගී සිතුම් හඬවන 
අහිංසක පෙම් කැකුළු මල්වල
සැවඳ දැනුනේ දැන්ද ඔබ හට
මිලින වී පෙති හැලී යන විට


නොවක් මල් ලොව පිපී තිබුනද
එකම මල මම ඔබට පෙම් කල
මේ තරම් ගැරහුම් ලොවින් මට
ලෙහෙසියෙන් පිදු නිසයි සෙනහස


මලට වැටෙනා පිනි පොට්ටු ලෙස 
කඳුලු වැටුනද නොමැත දොම්නස
දුක නොමැතිනම් ඔබේ සිත ලඟ
කුමට විඳිනුද මමත් මේ දුක


එකම පෙත්තක් සතුව බිහිවුන
මලකි එක්පෙති මම ඔබේ ලඟ
නෙලාගන්නේ නොමැති නම් ඔබ
මිලින වනු මිස මක් කරන්නද

රත්තරන්, හිත හඬයි ඉකිබිඳ

හරිතවන් ඒ කඳු මුදුන් මත 

සුදට දිලි මීදුම් කොයිද නුඹ,

දසන් සනහා පිරෙන්නට තිබු 

මගේ සිනහවන් ගියේ කොයිබද

තුටින් රඟදෙන සමනලෙකු සේ

රැඟු සැනසුම කොයිද අද නුඹ

මුව විදාගෙන ගිරවියකසේ

මා දෙඩු බස් ඇයිද නිහඬව

නින්ද සොරකම් කලේ කවුරුද

ආයේ එන්නේ නැතිද සැනසුම

සිතට ලංවී කියන් හෙමිහිට

රත්තරන්, මේ වෙන්නේ මොනවද

නැවතුමක් හමු වේද මේ මඟ

ගිමන් හල පමණක් වේද මෙය

ගෙනගියේ ඔබ කොයිද සැනසුම

රත්තරන්, හිත හඬයි ඉකිබිඳ

නුඹට රහසින් සිතින් පෙම් බැඳ
සිහින සමඟින් ගොස් බොහෝ දුර

අනේ අහිමියි සිතට සැනසුම

රත්තරන්, එය දන්නේ නැතිවද 

නිහඬ ඔබට

න

සඳක් නිසා ඔබ පුර පසලොස්වක අහසක

මට බයයි අහිමි වෙයි කියලා මේ මුදු සැනසුම

හීනයක් වෙලා නෙත පිනවන පින්බර ඔය සඳ

බැස ගියොත් සිතට කුමක් වේද නොදනිමි මම තව 

නිම්නයක් සුවඳ කරවා පිපි පුංචි සමන් මල

අප නමින් පිපි සුවඳ බෙදයි පරව යාද එය

ඒ ලෙසින් සිතුම් සිතට ගෙනෙන ඔබගේ දඟ වැඩ

තව තවත් කරන්නෙපා සුදෝ රිදෙනවා මගේ හිත

ඔබ හඳක් නිසා මම වෙන්නම් තරුව ඔබේ  ලඟ

මා තනිකර ඔබ බැස ගියොතින් තනි වෙයි පොඩි මම

ඔබ තමයි එළිය දෙන්නේ පොඩි තරුවක් වුනු මට

හැර යන්න එපා දුප්පත් හිත හඬාවි ඉකි බිඳ

පොඩි උනත් මහමෙරක් මගේ හිත දන්නවාද එය

සත් සමුදුර මට වෙන්න හිතයි ඈතට විහිදෙන

මුළු ලොවටම කෑ ගසා කියන්නට මගේ සෙනෙහස

මට සවියක් නැහැ ඔබ හරි නිහඬයි නොවෑ පෙම්වත