සංසාරේ පැතුම ඔබයි හදේ

සිසිලයි උණුසුම

නිහඬයි කවි සිත

ලඟමයි සඳ නුඹ

මම දැන් ඔබ ලඟ

තරුවකි මට නුඹ

මල් ගොමුවක් ඔබ

පහන් වැටිය ලඟ

බලා හිඳිමි මම

සීතල  සුළඟක

සිසිලස ඔබ මට

නලමුදු සුවඳක

සැනසුම ඔබ මට

කියන්න නොදනිමි

සිත ඇති සෙනෙහස

සත්තයි වස්තුව

මම දැන් ඔබ ලඟ

සිතිවිලිත් සීතලයි

රිදුම් දෙන සිතිවිලි අතැර දා

ඇතුල් සිත සක්මන් කරයි. 

රුදුරු මැසිවිලි සිත පෙලන දා

සිතුම් සිසිලෙන් ගල් හැසෙයි

නපුරු හදවත් නෙතු තෙමන දා

සිතට රහසින් නෙත හඬයි

සිතේ සැනසුම මට අහමි දා

ලොවෙන් සැඟවෙන්නට  සිතෙයි

සුබ සිහින

කවිකාර සිත ගොතන 

හැඩකාර පද වලට

ඔය මිහිරි හඬ දෙන්න 

වැහි සීතලේ......

ඔබ ගාව සැතපෙන්න

නොපියාම නෙත් නිම්න

තුරුලේම සැඟවෙන්න

එන්නම් හොඳේ......

ඔබේ මතක

රෑ අහසේ තරුකැට දෙස

බලා සිතට දෙන සැනසුම

රෑ සිහිනෙන් ඇවිත් හොරෙන්

සොරා ගනියි ඔබේ මතක

නෙතට හඬන්නට දෙනු බැහැ

ලොවම සැනසෙනා මොහොතක

මට හැමදා හිරු සඳු වු 

ඔබේ මතක ගන්න ඔබම 

නුඹයි මගේ රත්තරන් උදා වුනු වසන්තය

අසිනි වැස්සට තෙමී තෙත බරිත හඳ මඩල
අනෝරාවක් ලෙසින්නෙතින් හල කඳුලු වැල
රුදුරු තොල් පෙති වැදී රිදුම් දෙන කොපුල් තල
ආදරේ සීත පිණි දියෙන් දැන් තෙමනු මැන


වියලි පොළවට වැටුණු පින්සාර පොද වැස්ස
රුදුරු කතරක දුටුව අහිංසක පතොක් මල
ජීවිතේ කුණාටුව නිවාහල සුළං පොද
නුඹයි මගේ රත්තරන් උදා වුනු වසන්තය 

සිත තවම ඉකිබිඳියි කුමරී

හිත හදා ගන්න නෙතු පියා ගනිමි 
මුළු රැයමනිදි වරා වෙහෙසී
නුඹ ගිහින් යන්න බිඳ දමා සිහින
සිත තවම ඉකිබිඳියි කුමරී


සතු වෙලා හිටිය නුඹ ,
හැර ගිහින් ඉඳන් අද
මම හඬමි රෑ දිවා වෙහෙසී
සිත තවම ඉකිබිඳියි කුමරී


මල් මිලින රැයක සඳ ගිහින් අවර
කළුවරයි මුළු අහස සබඳී
නුඹ ගිහින් ඉතින් කළුවරයි මුළු ලොවට
සිත තවම ඉකිබිඳියි කුමරී

මිලින වනු මිස මක් කරන්නද

පයට පැගී සිතුම් හඬවන 
අහිංසක පෙම් කැකුළු මල්වල
සැවඳ දැනුනේ දැන්ද ඔබ හට
මිලින වී පෙති හැලී යන විට


නොවක් මල් ලොව පිපී තිබුනද
එකම මල මම ඔබට පෙම් කල
මේ තරම් ගැරහුම් ලොවින් මට
ලෙහෙසියෙන් පිදු නිසයි සෙනහස


මලට වැටෙනා පිනි පොට්ටු ලෙස 
කඳුලු වැටුනද නොමැත දොම්නස
දුක නොමැතිනම් ඔබේ සිත ලඟ
කුමට විඳිනුද මමත් මේ දුක


එකම පෙත්තක් සතුව බිහිවුන
මලකි එක්පෙති මම ඔබේ ලඟ
නෙලාගන්නේ නොමැති නම් ඔබ
මිලින වනු මිස මක් කරන්නද